Tags

, ,

Dag …,

Tja hoe zou ik je nu noemen? Snoes gaat zeker niet meer. Je voornaam voelt zo raar aan, want die heb ik nooit gebruikt (zo gaat dat met echte geliefden).  Dus laat ik maar gewoon ‘dag’ zeggen.  De kans dat je dit ooit leest is infinitisimaal klein, dus veel relevantie heeft het toch niet.

Je bent gisteren 39 jaar oud geworden.  Ik ben wel nieuwsgierig naar hoe je het gevierd hebt.  Met je man en kinderen allicht.  Pretenderend dat je elkaar graag ziet en dat hij de liefde van je leven is.  Terwijl wij beiden natuurlijk wel beter weten. Ach ja, het is jouw keuze geweest en ik ben opgehouden met te fantaseren waarom je nu juist die keuze hebt gemaakt.  Het is nu zo, we moeten er beiden mee verder.

Toen we nog dolverliefd op elkaar waren, heb ik je ooit beloofd dat wat er ook zou mogen gebeuren tussen ons, ik je steeds iets zou laten weten op je verjaardag.  Vorig jaar kon ik het niet.  Niet alleen omdat deze belofte natuurlijk rampzalig conflicteert met de belofte die we elkaar op die allerlaatste verwoestende dag gemaakt hebben van elkaar nooit meer te contacteren.  Maar ook omdat ik verblind was door woede en ontgoocheling.  Gisteren heb ik je dan wel een ecard gestuurd met een eenvoudige boodschap van gelukwensen voor je verjaardag.  Ik wou gewoon dat je wist dat ik je niet kan, wil en zal vergeten.  Maar ik hoopte ook een beetje te horen hoe het met je ging.  Gewoon, omdat je nu éénmaal heel belangrijk voor me bent geweest.

Je hebt gekozen om me te negeren.  En dat begrijp ik.  En misschien is het maar beter zo.  Het maakt de zaken duidelijk.  Uiteindelijk is het van elkaar weten hoe het gaat en wat er ondertussen gebeurd is, nu niet zo een groot verschil.  Dus opnieuw ben jij de slimste geweest van ons tweeën.  Heb ik je trouwens al verteld dat ik een nieuw lief heb?  “Ja, dat zal wel”, zal je zeggen, “ze zal wel niet de enige zijn geweest na mij”.  En opnieuw heb je gelijk.  Maar deze keer voelt het wel anders aan.  Ga ik haar zo graag zien als ik jou graag heb gezien?  Ik heb er geen idee van.  Vraag is ook of ik dat wel wil.  Want het geluk van onze liefde was heel intens maar ook heel kort.  En de miserie erna heeft wel heel lang geduurd.

Maar opnieuw, dat is voorbij nu.  Ik stuur je wel een kaartje als je 40 bent geworden.  En jij zal me opnieuw negeren.  Het is goed zo.