Tags

, ,

Sinds ik mijn Dominante gevoelens heb erkend, heb ik reeds drie vrouwen in hun gezicht geslagen.  Het gaat hier om een zachte (en soms iets harde, naargelang van de omstandigheden) pets op de kaak met de platte hand.  Drie jaar geleden had ik nooit voor mogelijk gehouden dat ik tot zoiets in staat was.  Maar het is dus al wel gebeurd.

De meeste lezers onder jullie zullen nu denken dat ik een enorm gore klootzak ben.  En waarschijnlijk zit daar wel een grond van waarheid in, maar niet omdat ik al drie vrouwen in hun gezicht heb geslagen.  Dat zou namelijk een totaal verkeerde conclusie zijn.  Het is niet dat deze drie vrouwen wilden dat ze in hun gezicht werden geslagen.  Ook niet dat ze er van genoten.  Maar wel dat het onderdeel uitmaakte van de relatie die ik met hen had en het op die manier niet alleen aanvaardbaar was, maar ook zelfs aangewezen en noodzakelijk als deel van het spel dat we aan het spelen waren.

De eerste vrouw die ik in haar gezicht heb geslagen, was ook mijn eerste sub.  Ik was net verlaten door iemand die ik heel hard heb lief gehad, op de dool en begreep ook voor het eerst wie ik was.  De sub was heel onderdanig, maar ook rebels, een combinatie die wel meer voorkomt, en had ook de neiging om naar een vaderfiguur op zoek te gaan, die ze nooit had gehad.  Voor mezelf had ik genoeg informatie opgezocht en ervaringen opgedaan om te weten dat ik verder wou experimenteren met mijn dominante seksualiteit.  We hadden al veel informatie uitgewisseld en ik wist wat mijn grenzen met haar waren, wat ik wel en niet kon doen.  Maar de eerste keer kreeg ik gewoon geen vat op haar, ze was veel te rebels en uiteindelijk heb ik er gewoon mee opgehouden, tot haar en mijn frustratie.  Ze liet me daarna in mails duidelijk blijken dat ik veel harder moest zijn met haar.  Dat ik duidelijk moest tonen dat ik de baas was.

De tweede keer begon op dezelfde manier als de eerste keer.  Maar toen ze me respectloos aansprak, gaf ik haar een klap in haar gezicht.  Ze was direct stil en in een roes.  Ik stak mijn vinger in haar kut en ze was kletsnat.  En verbazend en ietwat verontrustend voor mezelf: ik was ook heel opgewonden.  Toen heb ik voor de eerste keer echt iemand gedomineerd.  Toen ik later thuiskwam, was een enorme rust over me neergedaald, alsof ik was thuisgekomen. Ik kan me voorstellen dat het identiek is aan het gevoel dat homoseksuelen hebben wanneer ze voor de eerste keer voor zichzelf hun geaardheid aanvaarden.  Maar tegelijkertijd knaagde er dat gevoel: ben ik nu een sadist?  Want ik wil dat niet zijn, hoewel ik wel degelijk blijkbaar opgewonden geraak van zaken die er mee te maken hebben.

Na veel introspectie en onderzoek kwam ik steeds tot dezelfde conclusie: ik geraak er enkel maar opgewonden van indien de vrouw waarmee ik dit doe er ook opgewonden van geraakt en duidelijk heeft aangegeven dat het binnen haar aanvaardbare grenzen ligt.  En ik zal nooit buiten mijn eigen grenzen gaan: iemand permanent verwonden is gewoon uit den boze (iets waar mijn eerste sub wel naar verlangde: ze wou graag gebrandmerkt worden).  Wederzijds vertrouwen is heel belangrijk in zulk een relatie en uiteindelijk is ironisch genoeg de sub steeds de baas.  Zij bepaalt waar de grenzen liggen en het is mijn taak om datgene te doen waar ze naar verlangt.  Ook als dat een klap in haar gezicht is.

En om die reden is Sagan een veel grotere smeerlap dan ik.  Zijn actie lijkt misschien veel onschuldiger dan de mijne.  In de kont van een vrouw knijpen is natuurlijk veel minder intens dan een klap in haar gezicht geven.  Maar niet alleen had hij geen enkel idee of die vrouw graag in haar kont wordt geknepen, hij had zelfs nog nooit met haar gesproken en kon dus nooit weten of zijn actie gewenst was.  Een man die een seksuele getinte actie onderneemt met een vrouw zonder enige indicatie of zij enerzijds die actie wel graag ondergaat en anderzijds graag door die man seksueel benaderd wordt, noem ik dus een grotere smeerlap dan mezelf.  Zelfs al heb ik dan al drie vrouwen een klap in hun gezicht gegeven.