Ben ik Tony Soprano?

Tags

, ,

Een aantal jaar geleden heb ik ooit voor kerst of mijn verjaardag de volledige DVD-box van The Sopranos gekregen.  Vermits ik de enige in mijn gezin was, die daar ook maar enige interesse voor had, heeft de box lange tijd in een schuif gelegen.  Tot ik het slagveld van mijn huisgenoten overzag (dochter op ipad, zoon 1 op playstation, zoon 2 op ipod touch, vrouw op e-reader) en besloot dat het tijd was om even aan mezelf te denken (wat ik dus meer doe dan ik zelf wil toegeven, maar dat is het onderwerp van dit stukje).  Over een periode van een aantal maanden heb ik dan alle reeksen van The Sopranos op mijn laptop bekeken met mijn hoofdtelefoon op telkens ik een uurtje had waar ik niks “moest” doen.

Voor zij die The Sopranos niet kennen, het gaat over een doordeweeks gezin dat in de suburbs van New Jersey woont, met één bijzondere twist, namelijk dat de vader het hoofd is van de plaatselijke maffia.  Op zich loopt het maffia-verhaal als een rode draad door het verhaal heen, met de nodige moorden, gratuit geweld en blote borsten (ze hebben een stripbar om hun geld wit te wassen) als ingrediënten, maar de essentie van het verhaal gaat over het dagelijks functioneren van het gezin en de onderlinge verhoudingen tussen de gezinsleden. Zo is de rol van de echtgenote Carmela op zijn zachts gezegd nogal ambigue.  Enerzijds voel je wel sympathie voor haar omdat ze getrouwd is met een bruut van een man die constant andere vrouwen neukt, zijn kinderen en vrouw afblaft en daarenboven er niet voor terugdeinst om iemand de nek om te wringen.  Maar anderzijds blijft ze wel bij hem omdat ze schrik heeft van haar luxeleventje te verliezen.  Kortom, het mooie is dat uiteindelijk iedereen er nogal slecht uitkomt omdat ze allen alleen maar de zaken vanuit hun eigen standpunt zien en geen empathie kunnen opbrengen.

Bijkomend aspect van de serie is dat Tony Soprano, de vader en hoofdpersonage, behandeld wordt voor een depressie door een vrouwelijke psychiater.  Die hij dan ook wil neuken, gewoon omdat dat nu éénmaal is wat hij doet, en waar hij meestal ook succes in heeft, ondanks zijn corpulente lichaam en haarsnit van de jaren tachtig.  De psychiater krijgt hij daarentegen niet plat, dit tot zijn grote frustratie.

Waarom vertel ik dit nu allemaal?  Deze blog heeft een tijd stilgelegen en daar is mijn lief verantwoordelijk voor.  Sinds drie maanden kennen we elkaar, we zien elkaar heel regelmatig (althans toch voor mijn doen, het is niet genoeg, dat weet ik ook wel) en het is heel intens tussen ons. We zijn nu al op een punt aangekomen, dat we niet anders dan kunnen toegeven, met schrik in ons hart over wat dat betekent, dat we elkaar heel graag zien.  Getrouwd zijnde is het niet de eerste keer dat ik een relatie met iemand anders heb.  En het is ook niet de eerste keer dat het verder gaat dan enkel een één-keer-om-de-veertien-dagen-lekker-neuken relatie.  Daarvan zijn eerdere posts op deze blog wel het bewijs.  Maar zij is de eerste die me durft te zeggen dat ik geen goed persoon ben, iets waar ik daarvoor wel steeds van overtuigd was.

En zo komt het dat ik The Sopranos ineens in een heel ander daglicht begon te zien.  Tony Soprano is er namelijk ook van overtuigd dat hij enkel maar goed probeert te doen.  Maar uiteindelijk is dat maar een heel egocentrische gedachte en denkt hij enkel maar aan zichzelf.  En is hij gefrustreerd dat niemand het eens vanuit zijn standpunt ziet.  Hij wordt dan ook omringd door mensen die ook enkel maar aan zichzelf denken.  Net zoals dat bij mij ook het geval is.  Tot nu.  Dus ben ik niet beter of slechter dan Tony Soprano.  Behalve dan wat dat nek omwringen betreft.  Daarvoor ben ik te veel een doetje.

Vraag is wat ik daar nu aan ga doen, nu dit nieuwe inzicht tot mij is gekomen.  Proberen toch een goed mens te worden?  Wat betekent dat ik iemand of meerdere mensen heel veel pijn ga doen.  Of aanvaarden dat ik gewoon geen goed mens ben?  En dus gewoon verder doen zoals ik bezig ben.  Met iedereen op een aanvaardbaar niveau tot vriend, vrouw of minnares te houden.  En dan weer wel verder zien op het moment dat iemand de situatie niet aanvaardbaar meer vindt.

Misschien maak ik het gewoon allemaal wel veel te complex, veel te emotioneel, veel te intens.  En moet ik gewoon van dag tot dag leren genieten.  Laten we daar eens mee beginnen.

Advertisements

Never Dip your Pen in Company Ink

Tags

,

De eerste vrouw die ik als getrouwde man geneukt heb en die niet mijn vrouw was, was een kakelverse collega van me. Ik was net van werk veranderd, had een compleet nieuwe wending aan mijn carrière gegeven, was jong, ambitieus en verschrikkelijk onzeker over de keuze die ik net had gemaakt. Vermits het een consultingbedrijf betrof, viel ik in een zogenaamd pool systeem, zonder vaste werkplek. Al gauw ontdekte ik dat het “the beach” werd genoemd. Als je op bureau zat, was je niet bij de klant. En als je niet bij de klant zat, bracht je geen geld op voor het bedrijf. En als je geen geld opbracht voor het bedrijf, tja, dan was je niks waard, je kon dan evengoed op het strand wat liggen luieren.

Mijn programma die eerste dagen zag er vrij eenvoudig uit. Eerst twee dagen op de beach om wat in te werken en dan vertrok ik voor een week naar Nederland voor een “induction course”. Het betrof hier een week extern op hotel om het bedrijf, zijn cultuur en manier van werken beter te leren kennen. Tijdens die twee dagen op de beach, had ik haar al opgemerkt, en zij mij blijkbaar ook. Want toen ze hoorde dat ik naar de induction course ging, was haar reactie heel duidelijk en oprecht. Je hoorde door haar woorden en toon de opluchting en verwachtingen doorsijpelen. Ze ging er namelijk ook naartoe.

Vermits we beiden vrij recent tot het bedrijf waren toegetreden, zochten we elkaar tijdens die week regelmatig op. We waren onderdeel van een groepje van zes, drie Belgen, drie Nederlanders, die vooral tijdens de avond het zwembad, de sauna en de bar van het hotel onveilig maakten. Op één van de laatste avonden ging ik lichtjes dronken en vrij euforisch naar mijn kamer. Ik had een heel leuke week gehad en mijn onzekerheid over mijn carrièrekeuze was daardoor wat afgezwakt. Op de kamer aangekomen kreeg ik een telefoon van haar. Of ik naar haar kamer wou komen om nog even iets te komen drinken omdat ze nog geen zin had om te gaan slapen. En zo geschiedde. Veel slaap hebben we niet gehad die nacht.

Buiten het feit dat we beiden in een vaste relatie zaten en dit nog nooit gedaan hadden, was er nog iets bijzonders aan die neukpartij. Mijn vrouw en ik hadden in die periode namelijk beslist dat we graag een eerste kindje wilden en dat lukte niet al te best. Kunstmatige inseminatie was de oplossing voor dat probleem en ik wist dat het één van de dagen zo ver ging zijn dat ik naar het ziekenhuis moest om wat sperma in een potje te deponeren. Maar dat sperma moest van goede kwaliteit zijn, en ik had dan ook instructies gekregen om niet meer klaar te komen tot vier dagen voor het depot. Ik ben die nacht dan ook niet klaargekomen en heb haar ook duidelijk uitgelegd waarom.

In de volgende weken hebben we elkaar nog af en toe gezien.  Na twee maanden zei ze me out of the blue dat ze haar vriend verlaten had en ze vroeg me wanneer ik bij mijn vrouw ging weggaan.  Vermits ik daar nooit nog maar enige indicatie toe had gegeven en rekening houdend met het feit dat ze duidelijk wist dat ik voor een eerste kindje met mijn vrouw aan het gaan was, kwam deze boodschap als een donderslag bij heldere hemel.  Het was het einde van onze kortstondige relatie.

Mijn geluk was dat we op heel verschillende projecten werkten en elkaar dus bijna niet tegenkwamen op de werkvloer, behalve indien we beiden op de beach zaten.  Ik kan me niet voorstellen dat ik nog op een normale manier met haar zou hebben kunnen samenwerken.  Het was de laatste keer dat ik iets met een collega heb gehad, ondanks vele opportuniteiten.  Ik begin er gewoon niet meer aan.  Dat neemt niet weg dat ik het nog vele malen in mijn omgeving heb gezien.  En het draait altijd op miserie uit.  Zeker indien het gaat over een relatie waarbij er een hiërarchische professionele verhouding bestaat tussen de geliefden.  Het maakt tijdens de relatie de sfeer in het team kapot, want de anderen hebben natuurlijk al snel door dat er iemand meer privileges krijgt dan de rest.  En op het moment dat de relatie wordt beëindigd, moet één van de twee vertrekken omdat de situatie niet meer houdbaar is. En rara, meestal is dat natuurlijk de vrouwelijke ondergeschikte.  Terwijl het voor mij altijd, maar dan ook altijd de fout is van de mannelijke baas.  Hoe zielig moet je niet zijn om van je machtsbasis te profiteren om een vrouw in bed te krijgen?

Dus een kleine raad, never dip your pen in company ink, never fuck the payroll, doe het gewoon niet.  Er zijn genoeg partners te vinden, de wereld ligt via het internet aan je voeten, dat je je niet moet beperken tot de personen in je directe professionele omgeving. Hoe aantrekkelijk ze er ook mogen uitzien.

Briefje aan mijn vroegere grote liefde

Tags

, ,

Dag …,

Tja hoe zou ik je nu noemen? Snoes gaat zeker niet meer. Je voornaam voelt zo raar aan, want die heb ik nooit gebruikt (zo gaat dat met echte geliefden).  Dus laat ik maar gewoon ‘dag’ zeggen.  De kans dat je dit ooit leest is infinitisimaal klein, dus veel relevantie heeft het toch niet.

Je bent gisteren 39 jaar oud geworden.  Ik ben wel nieuwsgierig naar hoe je het gevierd hebt.  Met je man en kinderen allicht.  Pretenderend dat je elkaar graag ziet en dat hij de liefde van je leven is.  Terwijl wij beiden natuurlijk wel beter weten. Ach ja, het is jouw keuze geweest en ik ben opgehouden met te fantaseren waarom je nu juist die keuze hebt gemaakt.  Het is nu zo, we moeten er beiden mee verder.

Toen we nog dolverliefd op elkaar waren, heb ik je ooit beloofd dat wat er ook zou mogen gebeuren tussen ons, ik je steeds iets zou laten weten op je verjaardag.  Vorig jaar kon ik het niet.  Niet alleen omdat deze belofte natuurlijk rampzalig conflicteert met de belofte die we elkaar op die allerlaatste verwoestende dag gemaakt hebben van elkaar nooit meer te contacteren.  Maar ook omdat ik verblind was door woede en ontgoocheling.  Gisteren heb ik je dan wel een ecard gestuurd met een eenvoudige boodschap van gelukwensen voor je verjaardag.  Ik wou gewoon dat je wist dat ik je niet kan, wil en zal vergeten.  Maar ik hoopte ook een beetje te horen hoe het met je ging.  Gewoon, omdat je nu éénmaal heel belangrijk voor me bent geweest.

Je hebt gekozen om me te negeren.  En dat begrijp ik.  En misschien is het maar beter zo.  Het maakt de zaken duidelijk.  Uiteindelijk is het van elkaar weten hoe het gaat en wat er ondertussen gebeurd is, nu niet zo een groot verschil.  Dus opnieuw ben jij de slimste geweest van ons tweeën.  Heb ik je trouwens al verteld dat ik een nieuw lief heb?  “Ja, dat zal wel”, zal je zeggen, “ze zal wel niet de enige zijn geweest na mij”.  En opnieuw heb je gelijk.  Maar deze keer voelt het wel anders aan.  Ga ik haar zo graag zien als ik jou graag heb gezien?  Ik heb er geen idee van.  Vraag is ook of ik dat wel wil.  Want het geluk van onze liefde was heel intens maar ook heel kort.  En de miserie erna heeft wel heel lang geduurd.

Maar opnieuw, dat is voorbij nu.  Ik stuur je wel een kaartje als je 40 bent geworden.  En jij zal me opnieuw negeren.  Het is goed zo.

Waarom mannen masturberen

Toen ik nog een pak jonger was dan nu en mijn wereld er vrij eenvoudig uitzag, was ik op een after-work drink met een aantal van mijn toffere mannelijke collega’s een gesprek aan het voeren over masturberen. Vraag me niet naar de oorsprong van het thema, het was er gewoon en de hoeveelheid drank die op dat moment al genuttigd was, zal daar zeker toe hebben bijgedragen. Het ging hier wel degelijk om de toffere collega’s.  Zo van het type waar je vertrouwen in kan hebben, zonder dat dit tegen jou gebruikt wordt in een later stadium (heel uitzonderlijk, ik weet het, maar ze bestaan wel degelijk).  Er werd dan ook heel open en eerlijk gesproken over dit toch wel gevoelig thema. De conclusie van het gesprek: we deden het allemaal. En die conclusie kwam van mannen die toen allen in een vaste relatie zaten.

Een vrouwelijke collega, die ik tot op de dag van vandaag een vriendin mag noemen hoewel we al lang geen collega’s meer zijn, overhoorde ons gesprek en beweerde dat haar toenmalige vriend (die ze ondertussen ook al lang kwijt is gespeeld) dat volgens haar zeker niet deed. We keken haar allen aan met een blik van “yeah right” en hadden moeite om een spontane uitlach-lach te onderdrukken. We hadden en hebben namelijk veel respect voor haar, ze is een sterke, interessante vrouw met een breed wereldbeeld en dus was haar opmerking des te verbazingwekkender. Toen ik haar vroeg of haar vriend soms midden in de nacht opstond omdat hij “niet kon slapen” of soms wat later naar bed ging dan haar omdat hij “nog niet moe was”, knikte ze aarzelend bevestigend. Mijn blik naar haar toe sprak boekdelen en ze had de boodschap begrepen.

In een blogstuk van Renate Breuer ging het erover dat er vrouwen zijn die niet toestaan dat hun man masturbeert. Blijkbaar vinden ze het een vorm van ontrouw en zijn ze aldus jaloers op hun man zijn rechter- dan wel linkerhand. Waarschijnlijk heeft het te maken met het feit dat ze niet kunnen aanvaarden dat hun man over iemand anders dan zijzelf fantaseert. Mijn eerste reactie was om dat onbegrijpelijk te vinden. Maar ik redeneer natuurlijk als een man.  En de gedachte aan je vrouw die masturbeert is niet alleen aanvaardbaar, het is zelfs opwindend. Je wilt er bij zijn om het te zien (het is dan ook een geweldige opdracht om te geven tijdens een kinky spel).  Mijn tweede reactie was dan ook genuanceerder.  Indien de vrouw in kwestie overtuigd is dat ze haar man seksueel kan geven wat hij wenst, dan heeft ze wel een argument.  Echter ik vrees dat het net niet dat type vrouw is die niet aanvaardt dat haar man dat doet. Mij lijkt het eerder om het onzekere type te gaan die vreest dat haar man fantaseert over wat hij met andere vrouwen zou kunnen doen, terwijl hij aan zijn stengel aan het rukken is.

Er is niks zo mooi, ontspannend, vertrouwengevend, intens, emotioneel voldragend of bevredigend als seks met iemand waar je een fysieke en emotionele band mee hebt en waarmee je ook seksueel compatibel bent.  Althans, ik heb nog geen enkele activiteit meegemaakt die dat soort van voldoening kan geven.  Ook masturbatie niet.  Maar de twee zijn niet onderling exclusief.  Er zijn natuurlijk altijd momenten dat je partner geen zin heeft en dan kan masturbatie een leuk en aangenaam alternatief zijn.  En de realiteit is nu éénmaal dat de meeste mannen niet in een relatie zitten zoals hierboven beschreven.  Maar eerder in een relatie zitten waar seks een corvee is.  Een verplichting.  Om te tonen aan haar dat ze haar nog steeds graag ziet.  En fysiek aantrekkelijk vindt.  Waarbij je dus eerder van strest dan van ontspant.  En dan is masturbatie gewoon een noodzaak. Iemand die ontspanningsroute afnemen lijkt me niet alleen heel onverstandig en contraproductief, het is eigenlijk niets minder dan een marteling.

De meligheid van Music for Life

Tags

, ,

Ooit heb ik een huwelijk gezien dat perfect was.  Het betrof een tante en nonkel van mijn moeder, ze waren beiden in de 70 en zagen elkaar nog doodgraag.  Het was altijd van “bolleke” hier en “suske” daar en nooit heb ik ze betrapt op enig conflict.  Als ze het ergens niet over eens waren, dan konden ze dat gewoon uitpraten zonder hun stem te verheffen.  Ze hebben nooit kinderen kunnen krijgen (misschien was dat wel de oorzaak van hun geluk) maar ze waren gewoon gelukkig met hun beiden.  Toen nonkel stierf, heeft tante de volgende dag zelfmoord gepleegd.  Ze kon zich een leven zonder hem niet voorstellen.

Maar buiten dat ene voorbeeld heb ik nooit een ander huwelijk gezien dat goed was.  Waar na twintig of meer jaren er niet constant wordt gebikkeld voor positie en macht.  Waar de voorspelbaarheid en eentonigheid niet zorgt voor een constante verveling en irritatie.  Waar jaloezie, verraad en ontrouw schering en inslag zijn.  Waar men enkel bij elkaar blijft omdat het alternatief nog veel schrikwekkender is.  Uit onderzoek zou blijken dat 25% van de mensen vreemd gaat.  Ik durf dat cijfer ten stelligste te betwisten.  Zulke onderzoeken worden meestal per telefoon gevoerd.  Zelfs als ze anoniem zijn, zullen de meesten nog steeds ontkennen omdat ze er een list van hun partner in zien.  Als je weet dat ongeveer 3% van de kinderen niet verwekt zijn door de man waarvan men beweert dat het de vader is (wat men via DNA onderzoek wel objectief kan bepalen), lijkt een cijfer tussen de 40% en de 70% veel aannemelijker.

Het is om die reden, en nog vele andere, dat ik de meligheid van Music For Life dit jaar maar moeilijk om dragen vond.  Al die koppels die na 25 jaar huwelijk “in perfect geluk” de openingsdans van hun huwelijk als Song For Life aanvroegen, bevestigden de hypocrisie in onze maatschappij ten opzichte van de relatiemodellen die nog steeds als zaligmakend worden aanzien.  Het was dan ook wachten op de eerste eerlijke man die een Song For Life aanvroeg omdat hij daarop zijn minnares anaal ontmaagd had.  Het zal blijven wachten zijn tot we eindelijk collectief beseffen dat het idee van het monogame huwelijk een mooi ideaalbeeld is, dat echter heel weinigen gegeven is.  En dat dus andere vormen ook maatschappelijk aanvaardbaar moeten zijn, omdat ze nu éénmaal veel realistischer zijn.

Het Sollicitatiegesprek

Tags

, ,

De zenuwen gieren doorheen heel je lichaam.  Vandaag moet het gebeuren.  Al zoveel keren ben je bij hem geweest, heb je in zijn ogen gekeken en verlangd dat hij je in zijn sterke armen zou nemen en je zal gebruiken zoals je nog nooit gebruikt bent.  Je bent het beu steeds weer mannen tegen te komen die niet weten hoe ze een vrouw moeten aanpakken.  Die stuntelig van alles vragen of twijfelen wat ze al dan niet mogen doen.  Die geen weerwerk bieden als je ze een uitdaging voor hun voeten legt.

Maar hij is anders. En nu ben je je aan het opkleden voor hem.  Je zwarte lingerie, die je vormen goed doen uitkomen.  Het witte bloesje met genoeg knopjes opengelaten maar niet te veel.  De rok die net iets te kort is, maar toch genoeg bedekt om verlangen te ontwikkelen. En je hoge hakken natuurlijk.  Je make-up is sober.  En je haar in een paardenstaart. Daarin was hij heel duidelijk.

De hele rit was een martelgang en duurde veel te lang. Zijn chauffeur had je opgepikt en zei geen woord tijdens de hele rit.  Het maakte je nog nerveuzer dan je al was. Na een rit die uren leek te duren, maar in werkelijkheid waarschijnlijk maar een kwartier lang was, kwam je op bestemming.  Je kon je ogen niet geloven, hij had je naar zijn werkplek geleid.  Het torengebouw keek je dreigend aan, een paleis van glas en beton.  De chauffeur houdt de deur voor je open en leidt je naar binnen.  Een receptioniste, die er als het evenbeeld van jezelf uitziet (inclusief paardenstaart natuurlijk) vangt je op en neemt je mee naar een aparte lift. Binnen in de lift was er maar één knop.  Zwijgend wacht je tot de lift helemaal boven komt.  De liftdeur gaat open.

Verbluft blijf je aan de grond genageld staan. De kamer waar je in stapt is groter dan je volledig appartement, hell, het is groter dan twee keer je appartement.  Rechts staat een bankstel en tafels en heb je een fantastisch zicht over de stad door ramen die van de grond tot het plafond reiken.  Links een enorme wand met levensgrote zwart-wit foto’s van naaktmodellen in bizarre houdingen en situaties.  Je bent overweldigd door de setting, maar tegelijkertijd maakt het je nog meer opgewonden.  En dan voor je, aan het einde van de kamer zit hij, achter zijn bureau.  In getailleerd kostuum en das, ijverig aan het schrijven.  Hij kijkt niet op en zegt niets. Je raapt al je moed bijeen en aarzelend stap je voorwaarts.

Als je ongeveer drie meter van zijn bureau vandaan bent, zegt hij plots “stop”, zonder op te kijken.  Zonder aarzelen doe je wat hij van je vraagt.  Het lijkt een eeuwigheid te duren tot hij eindelijk stopt met schrijven, zijn pen neerlegt en de papieren opzij legt.  En dan kijkt hij je aan.  Die ogen.  Groengrijze geile ogen waarin je verdrinkt.  Hij kijkt je intens aan en glimlacht. “Blij dat je er bent” zegt hij gedecideerd. “Dank u meneer” is alles wat je aarzelend kan uitkramen.  “Heel goed”, zegt hij met een brede glimlach.

Hij staat heel kalm op en stapt vanachter zijn bureau naar je toe.  Heel traag stapt hij rond je heen, je van top tot teen bekijkend. “Ik zou na al onze ontmoetingen toch al gedacht hebben dat je wist hoe ik er uitzie”, flap je er uit.  En je hebt er al onmiddellijk spijt van. “Oh, brutaaltje” zegt hij al lachend, terwijl hij voor je gaat staan. “Dat heb ik altijd geapprecieerd in je, dat je me een uitdaging voor mijn voeten gooit.  En me een reden geeft om je te straffen, dat is ook wel mooi natuurlijk”.  Shit, denk je.  Dat had ik dus niet mogen doen.  Maar tegelijkertijd maakt het de opwinding in je onderbuik alleen maar groter.  Je slipje is nu al doorweekt.

“Luister Jo, je weet ook wel waarvoor je hier bent.  We hebben elkaar al veel gesproken en de aantrekkingskracht tussen ons is duidelijk.  Ik heb je enorm graag, je bent sterk, mooi, slim en brutaal.  En ik wil je dus, heel hard.  Maar je kent mijn voorkeuren.  Voorkeuren die je volgens mij met me deelt.  Maar daarvoor zijn we dus hier, om dat uit te vissen.  Je bent op elk moment vrij om weg te gaan.  Dat moet duidelijk zijn.  Maar als je hier blijft, moet je maar één ding doen. En dat is?” Zijn stem klinkt kalm en duidelijk en hij hypnotiseert je bijna door de blik in zijn ogen die je strak aankijkt.  Je twijfelt even, maar je kent het antwoord, je hebt er al zo veel keren met hem over gesproken. “Je gehoorzamen meneer”, antwoord je aarzelend. “Juist Jo, me gehoorzamen.  Gaat dat lukken?” vraagt hij gebiedend.  “Ik ga proberen meneer”, antwoord je eerlijk.

Hij glimlacht en zet een stap naar voor zodat hij vlak voor je staat. Zonder aarzelen neemt hij je staart vast vlak bij je hoofd en trekt het lichtjes naar achter.  Je kan niet anders dan meegeven.  Je mond gaat lichtjes open.  Je kijkt recht in zijn ogen.  Zijn andere hand legt hij zacht op je hals. En. Dan. Gebeurt. Het.  Dat waar je al zo lang naar hebt verlangd.  Hij kust je hartstochtelijk. Innig. Diep. Met gevoel.  Zoals je nog nooit gekust bent. Je hoofd spint en je vreest dat je gaat flauwvallen. Plots stopt hij en laat hij je los, je gaat bijna door je knieën maar slaagt er in om je nog net recht te houden.  Traag zet hij zich achter je. Zijn hand terug op je hals, hij ademt vlak bij je nek, je voelt zijn harde paal tegen je kont schuren.  Met zijn andere hand neemt hij je borst stevig vast. Hij daalt met zijn hand naar beneden, doet je rok omhoog en neemt je kut stevig vast.  Met zijn vingers doet hij je slipje opzij en twee vingers zoeken zich een weg bij je naar binnen.  Oh, dat voelt heerlijk aan. Hij gaat snel al met zijn vingers heen en weer langs de voorkant van je kut.

Even plots stopt hij weer en duwt zijn vingers diep in je mond.  Je proeft nu hoe je zelf vanbinnen smaakt.  Zijn vingers zijn kletsnat en je vraagt je af of er binnenkort geen druppels langs je benen naar beneden zullen druipen.  Hij laat je helemaal los, neemt een stap naar achter en aait even zacht over je kont.  “Ik wil je naakt zien, kleed je uit”.  Aarzelend begin je de knopjes van je bloes los te doen en trek je ze uit.  Je gooit ze op de grond.  Dan doe je de rits van de rok naar beneden en laat ze je op de grond zakken. Je stapt een stap naar voor, uit je rok die op de grond ligt.  Je staat nu in beha en slip voor hem, hij staat nog steeds achter je.  “Beha en slip ook” gebiedt hij. Je doet opnieuw wat hij vraagt, al je brutaliteit is op die korte tijd uit je hoofd verdwenen.  Het is alsof je in een roes zit.

Met alleen nog je hoge hakken aan, sta je voor hem.  Opnieuw draait hij heel traag rondjes rond je, je van top tot teen bekijkend. Af en toe glijdt zijn hand over je kont.  Of neemt hij een borst vast.  Of steekt hij een vinger in je. Of streelt hij je rug.  Je wordt gek van verlangen. Neuk me nu! Dat is al wat je wil.  Maar je weet dat hij de baas is in dit spel. En je zwijgt. Hij staat achter je en neemt je schouders vast. “Op je knieën”.  Je doet wat hij vraagt.  Hij duwt je helemaal naar voor zodat je op enkels en knieën met je hoofd tegen de grond zit. Zo wacht je. Vol verlangen.

Waarom een orgasme faken (meestal) een slecht idee is

Tags

, , , ,

Vele keren heb ik de moeder van mijn kinderen geneukt.  Veel minder dan wat als de norm wordt beschouwd, maar over zulk een lange periode loopt de telling natuurlijk op. Tot op de dag van vandaag weet ik nog altijd niet of ze ooit echt is klaargekomen.  Niet dat ik niet heel hard mijn best heb gedaan, alles heb ik geprobeerd om haar te plezieren.  Maar ik heb niet de indruk dat het veel zoden aan de dijk heeft gebracht.

Ik hoor de vrouwen onder jullie al denken “jaja, weer zo één die niet weet waar de klepel hangt” en ik zou jullie gelijk kunnen geven, ware het niet dat ik ondertussen ook andere vrouwen in bed heb gehad, waar ik wel succes mee heb gehad.  Dus het lag misschien niet aan mij.  Misschien ook niet aan haar.  Laten we het er op houden dat er gewoon niet genoeg chemie tussen ons was.

Zoals zovele vrouwen fakete ze haar orgasme dan maar.  Dit deed ze door te beginnen trillen met haar benen, haar kutspieren samen te spannen en een beetje te kreunen.  Echter toen dit procédé steeds vroeger en vroeger in ons liefdespel begon toegepast te worden, begreep ik al snel dat het gewoon haar methode was om er voor te zorgen dat ik wist dat ik ook mocht klaarkomen en dat het dan snel gedaan was.  Wat ik dan ook maar deed.  Nu neuk ik haar niet meer.  Het is geen verlies.

Als vrouw een orgasme faken kan natuurlijk altijd en er is altijd wel een goede reden voor.  Ik kan me voorstellen dat indien je de eerste keer met iemand naar bed gaat, je beseft dat hij je ding niet is en dat het bij die ene keer gaat blijven, dat je dan faket om er vanaf te zijn.  Maar in een vaste relatie met iemand die je graag ziet en met wie je verder wil, vind ik het altijd een slecht idee.  Want hoe kan die man nu weten wat hij goed of slecht doet? Elke vrouw is anders en heeft een andere aanpak nodig.  Dat ontdekken is geweldig leuk, maar vereist ook dat we op weg geholpen worden. En indien we denken dat we goed bezig zijn, dan gaan we die aanpak opnieuw toepassen natuurlijk.  Waardoor je als vrouw opnieuw gaat faken en zo kom je in een negatieve spiraal terecht waar je niet meer uitgeraakt.

En als je eens geen zin hebt, dan vind ik dat die man dat maar moet aanvaarden.  In plaats van dat je dan toch maar seks gaat hebben met hem en wat faket.  Op voorwaarde natuurlijk dat je hem dan ook de vrijheid laat om zich alleen wat af te reageren met wat porno als hulpmiddel.  Soms moet een man gewoon klaarkomen, en dan geeft het niet echt hoe (er zijn nog andere alternatieven, zoals hem aftrekken of pijpen waarbij je niet echt zelf moet klaarkomen en toch er voor zorgt dat hij zijn ding krijgt; geloof me, zulk altruïsme zal heel hard geapprecieerd worden en je zal de volgende dagen veel van hem gedaan krijgen).

De enige goede seks is seks waar je beiden zin in hebt en waar je beiden van geniet in alle openheid en eerlijkheid.  Daar bestaan veel gradaties in, maar erover praten helpt ook altijd.  In ieder geval is het beter dan wat te acteren met alleen maar wederzijdse frustratie tot gevolg.

Maar geloof me nu niet op mijn woord, het is maar de opinie van een eenvoudige man.

Women sleep with men so they can talk to them

Tags

, , ,

“I think men talk to women so they can sleep with them and women sleep with men so they can talk to them.”

Dit stond vandaag op twitter op het profiel van een vrouw die graag vele sexueel suggestieve tweets de wereld instuurt en dat trouwens ook heel goed doet.  Veel van haar oneliners hebben me reeds doen lachen en er zit altijd wel een grond van waarheid in.  Echter bij bovengenoemde fronsten mijn wenkbrauwen hevig en gingen mijn ogen spontaan rollen.  Ik ben het er zo mee oneens, dat ik niet anders kon dan er een post aan wijden.

Het eerste deel kan ik nog begrijpen, hoewel het in mijn geval pertinent onwaar is.  Er zijn vele vrouwen waar ik graag en intens mee praat en waar geen haar op mijn hoofd er aan zou denken om er mee naar bed te gaan.  Omdat ik ze wel intellectueel maar niet sexueel aantrekkelijk vindt, omdat het de vriendschap tussen ons kapot zou kunnen maken of omdat ze gewoon ook nooit met mij naar bed zouden willen gaan, gegeven hoe ik ben. En dat is goed.

Maar het is vooral het tweede deel dat me teleurstelde.  Het suggereert dat vrouwen enkel maar sex willen om zo een intellectueel contact met hun partner te bewerkstelligen.  En dus dat ze er zelf niet zouden van genieten.  In de literatuur zijn er vele verschillende vormen van orgasmes beschreven die vrouwen kunnen hebben.  Wij mannen hebben er maar één.  Vrouwen kunnen verschillende orgasmes na elkaar hebben, mannen niet (enfin de meeste mannen niet). Ik ben altijd jaloers op hoeveel genot vrouwen wel kunnen hebben, bij ons mannen is dat zo beperkt. Soms is neuken voor ons gewoon hard werk, met een heel kortstondig genotsmoment op het eind.

Wordt het geen tijd dat we gewoon met zijn allen aanvaarden dat vrouwen gewoon kunnen genieten van sex en het soms ook gewoon doen omdat ze er zin in hebben?

Keukenschort

Tags

, ,

Na een lange rit belde ik bij je aan.  Je deed de deur open naakt behalve dan voor de keukenschort en schoenen met hoge hakken die je aanhad.  Net zoals ik je tijdens de dag had opgedragen.  Ik volgde je naar de zitkamer, onderwijl je mooie volle kont bewonderend terwijl je gracieus en traag voor me uit wandelde.  Ik zette me aan tafel en goot ons twee glazen wijn in.  Ondertussen werkte je verder aan het eten.

We aten van de lekkere maaltijd die je had bereid en praatten over van alles en nog wat.  Jij nog steeds enkel met keukenschort en hoge hakken, ik nog in mijn pak en das.  De sfeer zat er in en je had glinsterende oogjes vol verwachting van wat ging komen.  Het was tijd om er aan te beginnen.  Je nam een slok van je glas wijn en mijn stem die daarvoor nog vriendelijk en lachend was, sloeg om en ik zei streng “heb ik je gezegd dat je van je glas mocht drinken?”. Je schrok even, maar je herpakte je snel, keek me uitdagend in mijn ogen aan, nam je glas heel traag op en nam opnieuw een grote slok.

Die uitdaging maakte me nog geiler dan ik al was.  Beheerst en heel kalm en kordaat stond ik recht.  Ik deed mijn kostuumvest uit, alsook mijn das en stroopte mijn mouwen op.  Traag stapte ik naar je toe, met mijn das in mijn hand tot ik vlak naast je stond.  Daar wachtte ik even.  Je durfde niet naar me kijken en je ademhaling werd dieper en sneller.  Met mijn vrije hand streelde ik je nek, nam je bij je haar en trok je hoofd lichtjes naar achter.  Je opende je mond en keek me vol sensuele verwachting aan.

Het spel kon beginnen.

Nachtkleedje met super push-up

Tags

, , ,

Borsten, het blijft een gevoelig thema (en zelfs dat kan op verschillende manieren geïnterpreteerd worden). Uit studies blijkt dat heel veel vrouwen niet tevreden zijn over hun borsten. Ze vinden ze te groot of te klein, te slap of niet mooi van vorm. En dus springen er allerhande industrieën in dat gat in de markt om met oplossingen te komen voor die menselijke frustraties. Er zijn natuurlijk de plastische chirurgen, die in bepaalde extreme gevallen wel degelijk nuttig werk verrichten, maar die soms ook totaal onnodig werk doen. En ook de kledingindustrie pikt haar graantje mee.

Zo is er momenteel de gebruikelijke eindejaarscampagne van H&M die uitpakt met een aantal heel sensuele foto’s van een jong model verpakt in lingerie van het voornoemde merk. Op een aantal staat ook de vermelding “beha met super push-up”. Ik veronderstel dat het hier gaat om een beha met nog meer padding dan de normale push-up om zo de ‘cleavage’ nog meer tot zijn recht te laten komen en de illusie te laten ontstaan dat er daar volume zit en daarenboven volume dat stevig zit. Dit alles is terug te brengen tot het onbewuste verlangen van de vrouw om er zo vruchtbaar mogelijk uit te zien om op die manier de genen van de meest beschermende mannen in verleiding te brengen (maar dat is voer voor een andere discussie). En dus begrijp ik ook die drang van vrouwen om dit te kopen omdat ze dan mooie uitgesneden jurken kunnen dragen die hun lichaam beter in de verf zet.

Op één van de foto’s stond echter een “nachtkleedje met super push-up”. Dit begrijp ik niet. Zo een super push-up ga je ’s nachts niet dragen voor je plezier, dat spant alleen maar en is waarschijnlijk irritant om in te slapen. Dus is de enige functie van zo’n kleedje om er verleidelijk uit te zien voor je partner zodat hij seks met je heeft. Nu zijn er dan twee mogelijkheden. Ofwel is het de eerste keer dat je seks hebt met die man en dan gaat hij dat kleedje uitdoen om je borsten te kunnen zien en dan zal hij sowieso al met een teleurstelling beginnen als blijkt dat volume en stevigheid toch niet zijn zoals verwacht. Ofwel is het met je vaste partner en dan zijn er andere zaken die je kan aandoen die veel meer potentie zullen opleveren (en nee, jullie partners zullen dat nooit durven vragen).

En nu hoor ik jullie al denken “waarom reduceren die mannen ons toch steeds tot een paar vetkwabben op een locatie iets hoger dan het middenrif?”. Denken dat borsten niet belangrijk zijn voor mannen is de waarheid geweld aandoen. Ja, ik ga proberen te kijken naar jullie borsten indien jullie een mooi decolleté tonen. Het tegendeel zou jullie ook teleurstellen. Maar net zoals vrouwen de erectie van mannen belangrijk vinden maar het niet reduceren tot, geldt dit ook voor mannen en de borstenpartij van hun partner. De ideale vrouw bestaat niet, en dus heeft iedereen sterkere en zwakke punten. En dus nee, het is geen probleem als je borsten er niet ideaal uitzien. Net zoals vele vrouwen liever zouden hebben dat de erectie van hun partner iets steviger of groter is. Maar dat is geen reden om je partner te verlaten of ontrouw te plegen. Daar zijn altijd andere dingen aan de hand. Dus mijn raad zou zijn om je te accepteren zoals je bent. En dus geen nachtkleedje met super push-up te kopen.